- info@diopars.com
این فیکسچر دارای طراحی Platform Switching است که باعث پایداری بهتر اتصال پروتز و کاهش تنش در ناحیه کرستال استخوان میشود.
اتصال Morse Tapered با ایجاد درگیری بسیار دقیق بین فیکسچر و اباتمنت، توزیع بهینه نیرو را تضمین میکند.
لبهی برنده با طراحی دقیق و تیز، قابلیت Self-Tapping را به شکل محسوسی بهبود میبخشد و نفوذ مؤثرتر در استخوان را فراهم میکند.
طراحی گرد و ملایم Apex باعث کاهش آسیب بافتی، بهویژه در ناحیه سینوس فکی (Maxillary Sinus) میشود.
فناوری سطح Hybrid SLA در ایمپلنتهای DIO با ایجاد سطح زبر، سطح تماس استخوان–ایمپلنت را افزایش داده و منجر به Osteointegration قویتر میشود.
کاهش مقاومت حین کاشت فیکسچر، امکان کنترل دقیقتر عمق قرارگیری ایمپلنت را فراهم میکند.
رزوه مخروطی، fixation اولیه
رزوههای مخروطی (Tapered Thread) بر روی بدنهی صاف فیکسچر طراحی شدهاند تا تنشهای واردشده به بخش فوقانی ایمپلنت بهطور یکنواخت توزیع شوند.
عمق رزوهها در ناحیه فوقانی کاهش یافته تا اصطکاک با استخوان کورتیکال کمتر شده و فیکسیشن اولیه بهبود یابد.
در طراحی Straight Body، با افزایش طول فیکسچر، طول بدنهی صاف نیز افزایش مییابد.
این ویژگی امکان کاشت پایدار ایمپلنتهای بلند را با حداقل آسیب استخوانی فراهم میکند.
بدنهی مخروطی (Tapered Body) با هدایت تدریجی، ورود اولیه ایمپلنت را حتی در شرایط حفاری محدود و استخوان با دانسیته پایین را آسانتر میکند.
فناوری Hybrid SLA surface treatment در ایمپلنتهای DIO Implant با ایجاد سطحی با controlled roughness، باعث افزایش Bone-to-Implant Contact (BIC) شده و منجر به osseointegration میگردد؛ بهگونهای که اتصال پایدار و قابل اطمینانی بین استخوان و ایمپلنت برقرار میشود.
دارای عملکرد بسیار مطلوب در کاهش جذب استخوان پیرامون فیکسچر
حداقل پاسخ التهابی در بافت استخوان مجاور
اتصال اولیه عالی
بهبود سازگاری با بافت نرم اطراف
سه هفته پس از کاشت، سطح HSA در ایمپلنتهای DIO در مقایسه با سطح RBM، افزایش ۴۹ درصدی در نرخ تشکیل استخوان را نشان میدهد.
UFII Internal
اتصال Morse Tapered با زاویه ۸ درجه، اتصال دقیق و پایدار بین اباتمنت و فیکسچر را تضمین کرده، نیروهای واردشده به فیکسچر را کاهش داده و تحلیل استخوان کرستال را به حداقل میرساند.
طراحی بدنه مخروطی با زاویه ۱۲ درجه، ورود اولیه ایمپلنت را در شرایط Undersized Drilling و استخوان با دانسیته پایین تسهیل میکند.
در این طراحی، عمق رزوهها در ناحیه آپیکال بیشتر بوده و بهصورت تدریجی به سمت پلتفرم کاهش مییابد. این ساختار باعث بهبود خونرسانی در استخوان کورتیکال و کاهش فضای خالی شده و در نتیجه زمان تشکیل استخوان کوتاهتر میشود
در ایمپلنت با طول بیشتر، بدنهی صاف طولانیتر شده و از بروز تغییرات ناگهانی حین جراحی جلوگیری میشود.
• Maxillary Sinus
• Immediate Extraction & Placement
• Edentulous Cases
• و موارد بالینی دیگر
با امکان Self-Tapping مؤثر حتی در شرایط Under-Drilling.
The upper part features a fine roughness to prevent peri-implantitis, while the body and apex areas employ the most suitable surface roughness for osseointegration.
طراحی مخروطی ایمپلنت، excellent primary stability ایجاد میکند و لبههای بلند و تیز آن، امکان Self-Tapping آسان را فراهم میسازد.
گام و عمق رزوه بهگونهای طراحی شده است که حداکثر تماس استخوان با ایمپلنت (Bone-to-Implant Contact – BIC) را ایجاد کند و فرآیند Osseointegration را بهبود بخشد.
ثبات فیکساسیون (stable fixation) را حتی در استخوان نرم یا در موارد درگیری سینوس فک بالایی تضمین میکند.
مقاومت حین جایگذاری ایمپلنت را کاهش داده و امکان تنظیم آسان عمق ایمپلنت در حین جراحی را فراهم میکند.
