اختلالات گیجگاهی–فکی مجموعه‌ای از علائم و نشانه‌های بالینی هستند که عضلات جونده، مفصل گیجگاهی–فکی و ساختارهای وابسته را درگیر می‌کنند. این اختلالات پس از دندان‌درد از شایع‌ترین مشکلات بیماران دندانپزشکی محسوب می‌شوند و حدود ۴۰ تا ۶۰ درصد افراد جامعه حداقل یک علامت مرتبط را تجربه می‌کنند. عوامل متعددی نظیر تروما، استرس، اختلالات اکلوژن، عادات پارافانکشنال و براکسیسم در بروز آن نقش دارند. سردرد یکی از شایع‌ترین تظاهرات این اختلال است و گاهی تنها علامت بالینی محسوب می‌شود. شناخت ارتباط میان TMD و سردرد می‌تواند در تشخیص و درمان مؤثر بیماران اهمیت بالینی داشته باشد